View Article View Article

Wybierz literę:

A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M

 

 

A

Aerodynamika – w kolarstwie szosowym często o wszystkim decydują sekundy, a nawet setne sekundy. Z tego powodu kolarze CCC Team przykładają dużą wagę do aerodynamiki, szczególnie w jeździe indywidualnej na czas. Wykonują testy na torze kolarskim, w tunelach aerodynamicznych, ustawiając najbardziej opływową pozycję na rowerze oraz testując najbardziej opływowe materiały, z których szyte są stroje.

Atak – najbardziej ekscytujący moment wyścigu, w którym pojedynczy zawodnik lub grupa kolarzy zdecydowanie przyspiesza, odrywając się od reszty.

B

Bruki – jeśli zobaczycie w telewizji jadących po kostce brukowej kolarzy nie dziwcie się czemu jadą oni po tak złej nawierzchni. Wyścig został poprowadzony po tej kostce specjalnie, gdyż jest to element kolarskiej tradycji i wiele imprez, rozgrywanych szczególnie wiosną, prowadzi właśnie po „kocich łbach”. W takim terenie najlepiej czuje się lider CCC Team. Greg Van Avermaet.

Bufet (Strefa bufetu) – wyścigi kolarskie trwają zwykle od dwóch do nawet siedmiu godzin i w tym czasie trzeba regularnie uzupełniać kalorie. Kolarze przystępują czasami do zmagań z kilkoma żelami energetycznymi lub batonami w kieszonkach w koszulce, ale zwykle nie starcza im to do samej mety. Mogą oni pobrać dodatkowe jedzenie albo z samochodu technicznego, który jedzie za zawodnikami, albo ze strefy bufetu, gdzie ze specjalnymi torebkami stoją masażyści ekipy. W środku zawodnicy znajdą np. batony, żele energetyczne, ciastka ryżowe, albo bułki z szynką lub
dżemem.

Bonifikaty – w wyścigach etapowych (patrz „Etapówki”), na poszczególnych etapach organizatorzy wyznaczają tak zwane premie lotne, na których można zdobyć sekundy bonifikaty. Te z kolei są odejmowane od łącznego czasu w klasyfikacji generalnej (patrz „klasyfikacja generalna”). W zależności od wyścigu, sekundy bonifikaty można też zdobyć na mecie, finiszując w pierwszej „trójce”.

C

Czasówka – potoczne słowo na jazdę indywidualną na czas. W przeciwności do wyścigu ze startu wspólnego, w tym przypadku zawodnicy startują pojedynczo, z
jedno- lub dwuminutowymi odstępami. Zwykle tego typu wyścigi są krótsze niż te ze
startu wspólnego i liczą od 2 do 60 kilometrów. Kolarze CCC Team, Joey Rosskopf i
Patrick Bevin to specjaliści w tej konkurencji i mistrzowie swoich krajów (USA i Nowa
Zelandia).

D

Drafting – jazda za innym kolarzem pozwala zaoszczędzić sporo energii, gdyż ten na prowadzeniu „przecina” powietrze i bierze na siebie opory powietrza. Drafting to korzystanie z tzw. „tunelu”, który tworzy się za pierwszym zawodnikiem (inaczej „jazda na czyimś kole”).

Dać zmianę – sformułowanie to jest związane z draftingiem. Jeśli grupa chce jechać szybciej to nie powinna zrzucać obowiązku „przecinania” powietrza na jednego zawodnika. Jeśli kolarze będą się zamieniać na prowadzeniu, czyli dawać zmianę, każdy będzie mógł chwilę odpocząć jadąc na „czyimś kole”, by zaraz znowu wyjść na czoło i pozwolić innym złapać oddech.

Dyrektor sportowy – jest to osoba, która ustala taktykę na poszczególne wyścigi i jedzie w samochodzie technicznym za kolarzami. Może on przez radio (kolarze mają w uszach słuchawki) informować swoją drużynę o sytuacji w wyścigu, różnicach czasowych pomiędzy grupami, a także o niebezpiecznych momentach (np. zwężeniach drogi, dziurawym asfalcie, zaparkowanych samochodach na poboczu, itp). Informacje te dyrektor sportowy otrzymuje od radia wyścigu, które prowadzone jest przez organizatorów i sędziów. Dyrektorem sportowym w CCC Team jest m.in. były kolarz, Piotr Wadecki.

Defekt – ogólne sformułowanie na problem natury mechanicznej – złapana guma, niedziałające przerzutki, itp. Jeśli dojdzie do defektu, szybko w naprawie pomaga mechanik zespołu, który jedzie za zawodnikami w samochodzie technicznym drużyny, razem z dyrektorem sportowym.

E

Etapówka (wyścig etapowy) – jest to wyścig wielodniowy, składający się przynajmniej z dwóch etapów. Do nich zalicza się m.in. Tour de Pologne (siedem etapów), Giro d’Italia, Tour de France, czy też Vuelta a Espana (wszystkie trzy liczą 21 etapów). Podczas takiego wyścigu mogą być rozgrywane zarówno etapy ze startu wspólnego, jak i czasówki. Zawodnicy specjalizujący się w etapówkach charakteryzują się przede wszystkim umiejętnością jazdy po górach oraz jazdą na czas.

F

Finisz masowy – sytuacja, w której na metę wpada większa grupa kolarzy i o zwycięstwo walczą sprinterzy (patrz „Sprinter”). W CCC Team taką rolę pełnią m.in. Jakub Mareczko, czy też Szymon Sajnok.

Forma (dyspozycja) – w kolarstwie nie używa się słowa kondycja, gdyż zawodowi sportowców mają kondycję praktycznie przez cały rok. Bardziej trafne jest sformułowanie forma (lub dyspozycja), gdyż kolarze trenują w taki sposób, by osiągać szczyt swoich możliwości w wybranych okresach. Celuje się z najwyższą formą na te wyścigi, które są najważniejsze z punktu widzenia zawodników, czy też ekipy. Nie da się utrzymać tej samej, wysokiej formy przez cały sezon, gdyż nie pozwala na to ludzki organizm. Lider CCC Team, Greg Van Avermaet wyznaczył sobie szczyt formy na wiosenne wyścigi, takie jak Ronde van Vlaanderen, czy też Paryż-Roubaix, rozgrywane na jego ulubionym terenie, czyli na bruku.

G

Grand Tour (Wielki Tour) – określenie na wyścig trzytygodniowy, czyli Giro d’Italia, Tour de France lub Vuelta a Espana. Tylko te trzy etapówki mogą być nazywane Grand Tourami i tylko w nich drużyny mogą wystawić ośmiu zawodników (w innych wyścigach standardowy limit to siedem).

Góral – typ kolarza, który specjalizuje się w jeździe po górach. Zwykle jest to osoba bardzo szczupła, gdyż na podjazdach siła grawitacji odgrywa bardzo duże znaczenie. W CCC Team takimi zawodnikami są m.in. Amaro Antunes, albo Victor de la Parte.

Grupa zasadnicza – inne określenie na peleton (patrz litera „P”).

Grupa pościgowa – zwykle kilku lub kilkunastoosobowa grupa kolarzy, która zaatakowała z peletonu i goni ucieczkę, która oderwała się we wcześniejszej fazie rywalizacji.

Grupetto – jest to grupa, która formuje się na najtrudniejszych, górskich etapach i w jej skład zwykle wchodzą sprinterzy (patrz litera „S)”, którzy z powodu swojej masy nie najlepiej radzą sobie na stromych podjazdach. Jedzie ona spokojnym tempem, tak by dojechać do mety mieszcząc się w limicie czasowym.

H

Hamulce tarczowe, szczękowe – w kolarstwie szosowym coraz więcej ekip używa hamulce tarczowe (klocki hamulcowe ściskają tarczę hamulcową przymocowaną do piasty koła), zamiast szczękowych (klocki hamulcowe ściskają obręcz koła). Tzw. tarczówki skuteczniej i szybciej hamują, szczególnie w deszczowych warunkach, ale wydłużają nieco czas wymiany koła w przypadku złapania gumy.

Honorowy start – wyścigi kolarskie często zaczynają się w centrach miast. Żeby uniknąć chaosu lub niebezpiecznych sytuacji, organizatorzy często wyznaczają tzw. start honorowy, czyli pokonywanie pierwszych kilku kilometrów w bardzo spokojnym tempie i dopiero po wyjechaniu z miasta sędzia daje sygnał do rozpoczęcia właściwej rywalizacji.

I

Interwały – rodzaj treningu w kolarstwie, w którym zawodnik wykonuje krótkie, ale bardzo intensywne przyspieszenia, po czym następuje chwila na złapanie oddechu i uspokojenie tętna. Wykonuje się kilka tego typu serii.

J

Jazda drużynowa (inaczej drużynówka) – jest to jazda na czas, choć nie indywidualnie, a drużynowo. Drużyny startują według ustalonej kolejności, z kilkuminutowymi odstępami. Kolarze jadą w jednej linii, stale zmieniając się na prowadzeniu, by ich jazda była możliwie najefektywniejsza. Bardzo istotne jest zgranie całej ekipy oraz równa, mocna praca każdego jej członka. CCC Team regularnie zajmuje miejsce w pierwszej „10” w tej konkurencji.

K

Kadencja – to częstotliwość pedałowania. W zależności od uwarunkowań genetycznych, jedni zawodnicy lepiej czują się pedałując szybko na niższym przełożeniu, a inni nieco wolniej, na wyższym przełożeniu.

Kryterium – to rodzaj wyścigu ze startu wspólnego, rozgrywanego zwykle na krótkiej pętli. Zawodnicy pokonują kilkanaście lub kilkadziesiąt okrążeń i po każdym walczą o punkty. Osoba z największą liczbą punktów po ostatnim okrążeniu wygrywa. Zwykle tego typu wyścigi trwają około godzinę.

Klasyfikacja generalna – w wyścigach etapowych (etapówkach) prowadzona jest klasyfikacja generalna, która sumuje czas pokonania wszystkich etapów. Zwycięzcą takich wyścigów jak Tour de Pologne, czy też Tour de France jest zatem zawodnik, którego łączny czas na wszystkich etapach był najniższy. Nie liczą się miejsca, a czas, zatem teoretycznie można wygrać Tour de France, nie wygrywając żadnego etapu. Lider klasyfikacji generalnej jedzie w specjalnej koszulce (w Tour de France ma ona kolor żółty, a w Giro d’Italia różowy).

L

Liźnięcie koła – żeby jak najefektywniej korzystać z „draftingu” zawodnik zwykle jedzie bardzo blisko za kolarzem przed nimi. Z tego powodu margines błędu jest niewielki i jeśli kolarz z tyłu zahaczy swoim przednim kołem o tylne koło kolarza z przodu, to ryzykuje upadkiem.

Lider – kolarstwo to dyscyplina zespołowa, w której często cała ekipa pomaga jednemu, zwykle najsilniejszemu zawodnikowi, w osiągnięciu jak najlepszego wyniku. Ekipa pracuje na rzecz tego kolarza, który ma największe szanse na wysoką lokatę, przywożąc mu jedzenie, bidony, osłaniając od wiatru, czy też tworząc dla niego „tunel”, by nie musiał on pokonywać oporów powietrza. Nagrody pieniężne, które wygrywa lider są dzielone po równo na wszystkich członków drużyny.

M

Moc – w dzisiejszym zawodowym kolarstwie, wszyscy kolarze trenują w oparciu o pomiar mocy. Zawodnicy mają zamontowane w swoim rowerze specjalne urządzenie, które pokazuje jaka w danym momencie generowana jest moc. Jest to najbardziej obiektywny sposób na określenie tego, jaki wysiłek został włożony w dany trening, gdyż jest wolny od takich czynników jak wiatr, czy też ukształtowanie terenu (można jechać 20km/h pod górę, pod wiatr i generować zdecydowanie większą moc, niż jadąc 90km/h w dół, z wiatrem).

Masażyści – wbrew pozorom masaż jest tylko ułamkiem wszystkich obowiązków kolarskiego masażysty. Zajmuje się on też m.in. przygotowaniem bufetówek, bidonów na etap, myciem i tankowaniem samochodów, przekazaniem bufetówek kolarzom podczas wyścigu oraz innymi czynnościami, która mają zapewnić kolarzom jak największy komfort podczas rywalizacji.

Mechanicy – osoby odpowiedzialne za przygotowanie rowerów. Po każdym wyścigu każdy rower jest dokładnie myty, smarowany oraz regulowany, a w czasie zmagań jeden z mechaników jedzie w samochodzie technicznym z dyrektorem sportowym i jest w pełnej gotowości w przypadku defektu. Ich praca nie ogranicza się wyłącznie do wyścigów, gdyż sprzęt trzeba także odpowiednio wcześniej przygotować pod każdego z kolarzy, w siedzibie ekipy.

Powiązane artykuły